Geschiedenis

In de jaren zeventig nam de watersport in Vlaanderen gestadig toe. Dit mede dankzij een goede samenwerking van de watersportfederaties en de Overheid. Zo werden aan de Vlaamse Kust nieuwe haveninfrastructuren gebouwd, eerst in Nieuwpoort de ‘Novus Portus’ en daarna kwam Blankenberge aan de beurt.

De oude spuikom zou de nieuwe jachthaven Blankenberge worden. Over het concept werd lang gediscussieerd. Een eerste voorstel was om de jachthaven af te sluiten met een sluis. Omwille van de aanzienlijke meerprijs voor dit kunstwerk, en het zwaar hypothekeren van de toegangkelijkheid koos men uiteindelijk voor een open haven.
In een eerste fase werden de dijken verstevigd, een wandelweg aangelegd, gebaggerd en aan de oostzijde enkele steigers geplaatst. De concessie van de haven werd aan BLOSO toevertrouwd.
In een tweede fase werden aan de westzijde vijf steigers bijgelegd. We zijn nu einde 1980. In december werd op het stadhuis onder voorzitterschap van toenmalig burgemeester Content een verdeling van de plaatsen uitgewerkt. BLOSO, SYCB, VNZ en het jonge VVW-Blankenberge deden hun intrede in de nieuwe jachthaven. Zo konden in april 1981 de eerste leden van VVW-Blankenberge een ligplaats innemen.

In een derde fase werden steigers gelegd aan de baanzijde, en werd electriciteit en water op de steigers aangelegd. Een nieuwe parel aan de Vlaamse Kust.
Ondertussen nam het ledenaantal gestadig toe, er kwam een havenmeester Walter Annoot, een clubhuis, een nieuw sanitair, en er werden vele activiteiten geörganiseerd.
De nieuwe jachthaven werd vlug te klein, uitbreiding was noodzakelijk. Iedereen was dan ook gelukkig toen de minister in 2004 de uitgebreide haven feestelijk inhuldigde.